Meervoudig complexe ontwikkelingsstoornis (ook McDD naar het Engelse multiple-complex developmental disorder) is een ontwikkelingsstoornis die door sommigen wordt beschouwd als een sub-type van PDD-NOS, de restgroep van pervasieve ontwikkelingsstoornissen. De stoornis is niet vaak in officiële handboeken opgenomen.

McDD is dus geen ernstiger vorm van autisme. Het is een aparte ontwikkelingsstoornis waarvan de symptomen in drie groepen zijn in te delen:

• Problemen in de sociale omgang met volwassenen en leeftijdsgenoten. Het kind heeft weinig of geen behoefte aan sociaal contact of vermijdt dit, zeker als het contact met meerdere mensen tegelijk betreft. Er is een gebrek aan empathie, het kind heeft weinig vriendschappen met leeftijdgenoten en vertoont aanklampend gedrag bij volwassenen.
• Problemen met regulatie van emotie en affect. Het kind is vaak angstig of gespannen. Er treden soms paniekaanvallen op. Vaak zijn de spanningen voor buitenstaanders niet te begrijpen of na te voelen. Op grond van deze symptomen ook wel omschreven als jeugdborderline.
• Denkstoornissen. Het kind heeft problemen om fantasie en realiteit te scheiden, er zijn verschijnselen van paranoia en megalomanie, vreemd taalgebruik (neologismen, glossolalie), bizarre gedachten en 'magisch denken'. Op grond van deze symptomen ook wel omschreven als jeugdschizofrenie. Let wel: Schizofrenie op jonge leeftijd is zo zeldzaam dat de gevallen op de wereld met de hand te tellen zijn. Men zou zelfs kunnen stellen dat schizofrenie op jonge leeftijd niet bestaat omdat het brein gewoon nog niet rijp genoeg is. (Uit studies van J. Rappoport)

McDD is niet afzonderlijk omschreven in de ICD-10 of het DSM, dit zijn standaardwerken voor classificatie van aandoeningen. Een behandeling is gericht op het geven van structuur, het voorkomen en dempen van de angsten en het bevorderen van de gezonde mogelijkheden en vaardigheden. Dit verschilt weinig van autisme of PDD-NOS.